ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΗ: Beyonce "4" Track by track

Τη Beyonce τη λατρεύω. Τη θεωρώ από τις πιο σημαντικές τραγουδίστριες και φωνές που έχει βγάλει η σύγχρονη μουσική. Περίμενα πως και πως το νέο της άλμπουμ "4", και σήμερα διέρρευσε στο internet. Το blog είναι κατά της πειρατείας γι'αυτό όσοι ενδιαφέρεστε αγοράστε το άλμπουμ που κυκλοφορεί επίσημα στις 24 Ιουνίου.
Πάμε λοιπόν να δούμε track by track το "4"!

01. 1+1: Πολύ όμορφο ξεκίνημα με ένα ερωτικό τραγούδι που σε παρασύρει στην καψούρα του. Σίγουρα η μοναδική ερμηνεία της Beyonce το απογειώνει και όσο το ακούς σ'αρέσει και πιο πολύ. (8)
02. I CARE: Ένα τραγούδι που δε μπορώ ν'αποφασίσω αν μου αρέσει ή όχι. Τελικά με το τρίτο άκουσμα το λάτρεψα. Ροκ μπαλάντα με υπερβολική ερμηνεία κατά τη γνώμη μου, χωρίς όμως να ενοχλεί και κουπλέ που υπερτερούν του ρεφρέν. Ένα 90s vibe το "έπιασα" πάντως κι αυτό είναι μεγάλο plus! Σίγουρα θα ξεχωρίσει και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γίνει single. (8)
03. I MISS YOU: Πάναπλο τραγουδάκι που μοιάζει με ντέμο πιο πολύ παρά με κανονικό τραγούδι. Κλισέ στίχος και μελωδία. Απογοητευτική ενορχήστρωση αλλά κοίτα να δεις που όσο το ακούω αρχίζω και το βρίσκω πολύ γλυκό. (7)                                                                                                                                       

04. BEST THING I NEVER HAD: Το δεύτερο single του άλμπουμ. Σίγουρα καλύτερο από το "Run the world (Girls)", και σίγουρα από τις πιο καλές στιγμές σε αυτή τη δουλειά. (8)
05. PARTY (feat. Andre 3000): Με αέρα old school, ένα τραγούδι που ταιριάζει περισσότερο στην τωρινή Mariah Carey που μας έχει συνηθίσει σε χαζά τραγούδια, παρά στην Beyonce. Απογοήτευση! (4)
06. RATHER DIE YOUNG: Λες κι έχει βγει από τα 70s. Συμπαθητικό τραγούδι, soulful με disco στοιχεία, το οποίο όμως ακούγεται λίγο παρωχημένο σαν ύφος. (7)
                                                          
07. START OVER: Αποτελεί μια από τις πιο δυνατές στιγμές του δίσκου, κυρίως όσον αφορά το ερμηνευτικό κομμάτι της Beyonce. Νομίζω "φωνάζει" να γίνει single. (8)
08. LOVE ON TOP: Disco-pop στοιχεία με funky διάθεση, κουραστικό ρεφρέν και υπερβολική ερμηνεία χωρίς λόγο. Δυστυχώς σε κάνει να το προσπερνάς παρά τις καλές του προθέσεις. (5)
09. COUNTDOWN: Πραγματικά όμως, τι σκεφτόταν όταν έγραφε αυτό το κομμάτι? Απαράδεκτο σε όλα του, μουσική, στίχο κι ερμηνεία. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια να φτάσει την τελειότητα του "Get me bodied" αλλά πλήρης αποτυχία. Κρίμα! (2)             


10. END OF TIME: Το είχαμε ακούσει πριν καιρό και ήλπιζα να το έφτιαχναν λίγο ενορχηστρωτικά, αλλά μάλλον δεν έγινε κάτι τέτοιο και τώρα μοιάζει σε μουσικό νούμερο για τσίρκο. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί τέτοια μουσική κι ερμηνευτική υπερβολή σε αυτό το άλμπουμ. Next track please! (4)
11. I WAS HERE: Δια χειρός της Diane Warren, "πριγκίπισσα" της μπαλάντας. H Diane είχε δηλώσει πως είναι από τις καλύτερες μπαλάντες που έχει γράψει, αλλά μάλλον διακρίνω μια υπερβολή μιας και το τραγούδι είναι μεν πολύ καλό, αλλά δε συγκρίνεται με άλλες δουλειές της. (8)
12. RUN THE WORLD (GIRLS): Σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο έχουμε ακούσει από τη Beyonce, αλλά όχι και τόσο κακό. Μόνο που από τη Beyonce περιμένεις απλά τα καλύτερα κι όχι μετριότητες. (7)


ΓΕΝΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ: Δε σας κρύβω ότι στεναχωρήθηκα κι απογοητεύτηκα μαζί. Δεν περίμενα το "4" να είναι το χειρότερο άλμπουμ στην καριέρα της Beyonce, αν και το πρώτο single μας είχε προδιαθέσει λίγο. Σα να βιάστηκε λίγο να κυκλοφορήσει άλμπουμ ή μήπως στέρεψε από έμπνευση? Δεν εξηγείται αλλιώς η έλλειψη πρωτοτυπίας και η παντελής απουσία του μαγικού συστατικού που σε έκανε να πορώνεσαι τουλάχιστον με 5-6 κομμάτια από κάθε της άλμπουμ. Πρώτη φορά που βαρέθηκα σε άλμπουμ της κι ανυπομονούσα να τελειώσει. Μπορεί να μην είναι ΤΟΣΟ κακό, in fact έχει κάποια πολύ καλά και ώριμα δείγματα, αλλά από τη Beyonce περιμένω μόνο το καλύτερο και δεν αρκούμαι στο μέτριο.
                                                                

The JUNE'11 soundtrack! Καλοκαίρι στην καρδιά κι άσε να βρέχει ο Θεός!

Θα τον τσακίσω όταν ανέβω εκεί πάνω!!! Μα καλά συνέχεια καρπούζι τρώει ο Θεός και μας έχει κάνει παπάρα με τόση βροχή φέτος? Όπως και να'χει, το καλοκαίρι έκανε την επίσημη πρεμιέρα του σήμερα κι εμείς θα το παρακολουθήσουμε με τα μαγιό και την καλή μας διάθεση!
Το blog ξεπέρασε τα 100.000 views και θέλω να σας ευχαριστήσω όλους που διαβάζετε καθημερινά και μη τα posts που εγώ και τα φιλαράκια μου αρθογραφούν με τόση αγάπη και κόπο. Μη ξεχνάτε τη σελίδα του Music Bug στο Facebook, κάντε LIKE άφοβα!
Πιστός στο ραντεβού μας κάθε μήνα, τα albums που άκουσα και τα τραγούδια που σας προτείνω! Για ότι θέλετε μη διστάσετε να μου στείλετε mail!
Καλό μήνα everyone!!!!

BEST SONGS OF THE MONTH

@ 3 DOORS DOWN Every time you go

@ ALESSANDRA AMOROSO Dove sono I colori
@ ALESSANDRA RASSIMOV The time of my life

@ ANAIS I love you   <---ROCK SONG OF THE MONTH

@ ANOUK I’m a cliche
@ ANTONIO CARMONA feat. NELLY FURTADO El camino de los suenos   <---LATIN SONG OF THE MONTH

@ ARMIN VAN BUUREN feat. LAURA V Drowning (Avicii radio edit)

@ BEYONCE 1+1

@ BLONDIE Love doesn’t frighten me

@ CAMILLE JONES Stay gold

@ CEDRIC GERVAIS feat. MYA Love is the answer

@ CHARICE Louder

@ CHRIS BROWN Should’ve kissed you

@ CHRISTINA AGUILERA & CEE-LO GREEN Nasty

@ CHRISTINA PERRI Bang bang bang

@ CLARE MAGUIRE Bullet

@ DIONNE BROMFIELD Foolin’

@ ELISA TOVATI & TOM DICE Il nous faut!   <---ACOUSTIC SONG OF THE MONTH

@ GRAVITONAS Everybody dance

@ HEATHER NOVA Higher ground

@ IIO All I need   <---CLUB SONG OF THE MONTH

@ JASON DERULO Don’t wanna go home

@ JENNIFER HUDSON Everybody needs love

@ JENNIFER LOPEZ Hypnotico   <---POP SONG OF THE MONTH

@ KT TUNSTALL Alchemy

@ KYLIE MINOGUE Silence

@ LADY ANTEBELLUM Just a kiss   <---BALLAD OF THE MONTH

@ LADY GAGA The edge of glory   <---SONG OF THE MONTH

@ LAURI Heavy
@ LEANN RIMES Give   <---COUNTRY SONG OF THE MONTH

@ LENKA Sad song
@ LIAM BAILEY It's not the same   <---SOUL SONG OF THE MONTH

@ M. POKORA A nos actes manques

@ MATTHEW MORRISON Hey

@ MELANIE C Rock me

@ MICHAEL BOLTON & DELTA GOODREM I’m not ready

@ MILOW Little in the middle

@ MOBY The right thing

@ MOHOMBI feat. NICOLE SCHERZINGER Coconut tree

@ MORNING PARADE Your majesty

@ MY MORNING JACKET Holdin’ on to black metal

@ NATASHA BEDINGFIELD A little too much

@ NE-YO Cause I said so

@ NICKO Break me

@ NICOLE SCHERZINGER Club banger nation

@ NKOTBSB Don’t turn out the lights

@ PETER LUTS The rain (NBG remix)

@ PITBULL feat. NE-YO, AFROJACK and NAYER Give me everything (tonight)

@ RHIAN BENSON Better without you   <---JAZZ SONG OF THE MONTH

@ RYE RYE feat. ROBYN Never will be mine

@ SALINA Ύπνος

@ SHAYA On the video

@ SIMON CURTIS Superhero

@ SOPHIE ELLIS-BEXTOR On & off

@ STEVEN TYLER (It) Feels so good

@ SYKE-N-SUGARSTARR feat. COSMO KLEIN No satisfaction

@ TAKE THAT Love love

@ THE PIERCES Glorious

@ THE SOUNDS Something to die for

@ TIM BOOTH Buried alive

@ TINIE TEMPAH feat. ESTER DEAN Love suicide   <---R'N'B SONG OF THE MONTH

@ TYGA feat. ADELE Reminded

@ WILDBOYZ feat. AMEERAH Touching a stranger

@ WITHIN TEMPTATION In the middle of the night

@ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΝΗΣ Μεταξύ μας

@ ΔΗΜΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ Τάσεις καταστροφής (κόβω τη νύχτα στα δύο)

@ ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΡΙΖΟΥ Ό,τι νιώθω δεν αλλάζει   <---GREEK SONG OF THE MONTH

@ ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ Χρώματα

@ ΗΣΑΙΑΣ ΜΑΤΙΑΜΠΑ Θέλω να’μαι (ό,τι θέλεις εσύ) (Alex Papaconstantinou remix)

@ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ & ΚΑΙΤΗ ΚΟΥΛΛΙΑ Ό,τι πονάει

@ ΛΟΥΚΑΣ Για πρώτη φορά

@ ΜΙΚΡΟ Είμαστε όλοι μαζί

@ ΜΥΡΩΝΑΣ ΣΤΡΑΤΗΣ Μικρή μου αγάπη

@ ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ Αλήθεια γυμνή

@ ONIRAMA Αυτός

@ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ Μη χαθείς

BEST ALBUMS OF THE MONTH

@ Lady GaGa BORN THIS WAY (pop) (8)

@ My Morning Jacket CIRCUITAL (psychedelic rock) (8)

@ Έλενα Παπαρίζου GREATEST HITS & MORE (pop) (8)

@ Morning Parade UNDER THE STARS EP (rock) (8)

@ iio EXIT 110 (dance/electronic) (7)

@ Tim Booth LOVE LIFE (rock) (7)

@ Hayley Westenra PARADISO (classical) (7)

ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΤΣΙ

@ Deadmau5 DEADMAU5 (electronica/neo-trance) (6.5)

@ Heather Nova 300 DAYS AT SEA (rock/acoustic) (6)

@ The Pierces YOU & I (alternative/acoustic) (6)

@ Moby DESTROYED (electronic/ambient) (6)

@ Matthew Morrison MATTHEW MORRISON (pop) (6)

@ Καλλιόπη Βέττα ΞΑΦΝΙΚΗ ΒΡΟΧΗ (έντεχνο) (6)

@ Soundtrack GLEE: THE MUSIC, VOLUME 6 (pop) (6)

@ NKOTBSB NKOTBSB (pop) (6)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΩ!

@ Blondie PANIC OF GIRLS (rock) (4)

@ Journey ECLIPSE (rock) (4)

@ Salina ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΣΟΥ ΟΠΛΟ (rock/pop) (4)

@ Christina Perri LOVESTRONG. (pop/acoustic) (4)

@ Anouk TO GET HER TOGETHER (rock/pop) (2)

@ KT Tunstall THE SCARLET TULIP EP (acoustic) (2)

@ Eddie Vedder UKELELE SONGS (folk/acoustic) (2)

Kiss my pop!

Γράφει ο giorgioStar

Νίκος Καρβέλας

'Ολα είναι μες στο μυαλό…στο δικό του σίγουρα! (Δισκοκριτική)

Ο πολυπράγμων  και πολισχιδέστατος Νίκος Καρβέλας, τυχαίνει να είναι ο αγαπημένος μου 'Ελληνας καλλιτέχνης ever γι’αυτό και αναλαμβάνω με χαρά να γράψω γι’ αυτόν στην πρώτη μου δημοσίευση στο blog. Σύμφωνα με αναφορές της μητέρας μου, τον ακούω από εμβρυϊκή ηλικία. 'Ενα από αυτά που του αναγνωρίζω και προσκυνώ χωρίς ιδιαίτερες παραφιλολογίες, μύθους και κολλήματα, είναι ότι άπαντες οι 'Ελληνες τον έχουν ακούσει και τραγουδήσει, σε όποια τους ηλικία και φάση, τις περισσότερες φορές χωρίς καν να το ξέρουν, μέσα από τις δημιουργίες του. Το ομολογούν και οι 6 εκατομμύρια πωλήσεις από δίσκους που φέρουν την υπογραφή του. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε ελληνικό σπίτι, υπάρχει δίσκος βινυλίου, κασέτα ή cd που αναγράφει το όνομα του Νίκου Καρβέλα στους συντελεστές του. 

Θα μπορούσα να πλέξω ένα ωραιότατο εγκώμιο για την ιδιαίτερη περσόνα του σε συνδυασμό με τη μουσική του υπόσταση, δυο συνιστώσες που αλληλεπιδρούσαν πάντα και αλληλεπιδρούν ακόμη μεταξύ τους για να έχουμε το αποτέλεσμα του έργου του καθώς και να αρχίσω να αραδιάζω επιχειρήματα και αποδείξεις για ποιο λόγο τον θεωρώ από τους καλυτερότερους, αν όχι τον καλυτερότερο από όλους. Εμείς όμως είμαστε εδώ για να παρουσιάσουμε το νέο album του Νίκου Καρβέλα “'Ολα είναι μες στο μυαλό” που κυκλοφόρησε πριν λίγες εβδομάδες από τη νέα δισκογραφική του στέγη (Heaven Music) μετά από 2 σχεδόν χρόνια αποχής με τελευταία δείγματα δουλειάς,  το μελωδικό “Αντίο χειμώνα” του 2009 (LYRA).

Γενικά:

Από το δίσκο “Ολα είναι εντάξει” (Sony Music, 2000) και μετά, τα albums του Καρβέλα άρχισαν να αλλάζουν ύφος, ήχο, άκουσμα, προθέσεις, διαθέσεις, αισθητική, λόγο. Ο ήχος γίνεται πιο καθαρός, με προφανή το ροκ υπόβαθρο, οι δίσκοι αποκτούν συνοχή χωρίς να στηρίζονται στην πολυχρησιμοποιημένη πολυσυλλεκτικότητα που χαρακτήριζε παλιότερους δίσκους του αλλά και μετέπειτα δίσκους άλλων καλλιτεχνών και η πρόθεση σταματά μαχαίρι να είναι οι βαρβάτες πωλήσεις που ούτως ή άλλως πετύχαινε με την 'Αννα Βίσση και άλλους καλλιτέχνες. Στόχος είναι πλέον η ανάγκη της έκφρασης και της δημιουργίας και η αποτύπωση μουσικών ιδεών και απόψεων πάνω σε διάφορα θέματα, όχι μόνο στα ερωτικά του σουξέ πάνω στα οποία βασίστηκε η βιομηχανία των σουξέ στη χώρα μας.

'Ετσι και το “'Ολα είναι μες στο μυαλό” παραμένει σε αυτό το ύφος, εκπλήσσοντας ευχάριστα με ένα καρβελικό στοιχείο που δε σταματά να εξελίσσεται και να παραμένει φρέσκο παρά τα ημερολογιακά και καλλιτεχνικά του χρόνια, διδάσκοντας παραγωγή και ήχο στα νέα συγκροτηματάκια που πασχίζουν, μα δε μπορούν, αλλά και στους συνομίληκους συνθέτες που έμειναν στις πενιχρές αντιλήψεις ενορχηστρώσεων των ελληνικών 80s (με την κακή έννοια)!

Ο δίσκος

11 κομμάτια, 7 νέα και 4 διασκευές παλαιότερων ιστορικών καρβελοτράγουδων συνθέτουν το δίσκο που για εξώφυλλο παρουσιάζει ένα ολόγραμμα προσώπου με ένταση στην περιοχή του εγκεφαλικού φλοιού (του μυαλού με λίγα λόγια) και εμπλουτίζει τη συσκευασία με bookletακι με όλους τους στίχους. Ροκ βάση είτε σε μπαλλάντες, είτε σε πιο ποπ/ροκ ρυθμικά κομμάτια, με πολύ δεμένο στίχο, θέμα για το οποίο τον κατηγορούν με κάθε ευκαιρία, παραγωγή και ενορχηστρώσεις που επιμελείται ο ίδιος (παίζει και σχεδόν όλα τα μουσικά όργανα), ντουέτο με άλλο αμετανόητα-πάντα νέο- ροκά Λάκη Παπαδόπουλο (το πρώτο ντουέτο του με άλλο καλλιτέχνη πέραν της 'Αννας Βίσση) και θέματα που αφορούν στο χρόνο, το θάνατο, την απόγνωση, τη μοναχικότητα, τις ανθρώπινες αυτοκαταστροφικές τάσεις, τη λύτρωση. Χρήση εγχόρδων στα πιο πολλά κομμάτια, όργανα τα οποία γενικότερα προτιμά τελευταία για να στολίζει τις συνθέσεις του και προσωπικά αγαπημένα, δυνατά κρουστά, σπαρακτικές ηλεκτρικές κιθάρες και μπάσα αλλά και κλασσικό και διαχρονικότατο πιάνο αποδιδόμενο με το μοναδικό καρβελικό τρόπο.

Τα τραγούδια

Δε μπορώ να τα βαθμολογήσω ένα ένα ξεχωριστά. Το καθένα το ξεχωρίζω για αυτό που είναι και αυτό που είναι, για τα δικά μου μέτρα και αισθητική, με καλύπτει απόλυτα. Στγκεκριμένα:

1.  'Ολα έιναι μες στο μυαλό. Πρώτο single και ντουέτο με το Λάκη Παπαδόπουλο. Φρέσκο, mainstream/rock κομμάτι, που δικαίως είναι και πρώτο single του δίσκου, ίσως το πιο εμπορικό από όλα, με τρομερό δέσιμο των δύο γερόλυκων της ροκ και με μια φράση που μάλλον είναι το γενικότερο μότο του δίσκου: “Ζωή είναι αυτό που εσύ διαλέγεις να είναι...”

2.  Ποτέ μη λές ποτέ. Η γνωστή μπαλλάντα του 1988 («Δημόσιες σχέσεις», Sony Music, εδώ) διασκευασμένη σε μια πιο rock εκδοχή με μπόλικες ηλεκτρικές κιθάρες που δε δείχνει καθόλου λίγη ή αναχρονιστική!

3.  Ο εχθρός. Ψιλομπαλλαντοφέρνει με τη μπόλικη δόση πιάνου, μπορεί να σε μεταφέρει “αλλού”, έχει και ψυχεδελικά στοιχεία! Δίδαγμα: του εαυτού μας ο μεγάλος εχθρός είμαστε εμείς...

4.  Μαύρα στίγματα. Το αγαπημένο μου όλων. Πιο ρυθμικό κομμάτι και εδώ γίνεται και η χρήση των εγχόρδων που ανέφερα παραπάνω. Ιδανικό για αμάξι που τρέχει σε καλοκαιρινό καιρό, με εσένα μέσα να ξεδίνεις. Θα μπορούσε να είναι Πλιατσικοτράγουδο (σε πολύ κατεβασμένο τόνο). Αυτός ο τόνος όμως,μπήκε κατευθείαν στην κορυφή των προτιμήσεών μου από το δίσκο.

5.  Ανεμόσκαλα. 'Αλλη μια μπαλλάντα με πιάνο-έγχορδα και θυμίζει παλιό Καρβέλα στις γλύκες του, είδος κομματιών που τα περιορίζει στους τελευταίους δίσκους του (βλέπε Θρίλερ, Μπλε, Μικρόβιο), είναι, δε, πάντα παρόντα και χαρακτηριστικό τους είναι η ακροβασία τους από το ξέσπασμα στο μέλωμα και τούμπαλιν. Η ανεμόσκαλα είναι πολύ αντιπροσωπευτικό κομμάτι αυτής της συνθετικής οπτικής.

6.  Νάντια. Πολύ πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή μιας άλλης παλιάς μπαλλάντας («Τσούζει», 1989, Sony Music εδώ), πολύ καλοκαιρινά κατασκευασμένη, πολύ δροσερή και με αυτή την πανέξυπνη προσθήκη κοντραμπάσου που το κάνει ακόμη πιο catchy. Θα αρέσει ευρέως και να σημειωθεί πως η εταιρεία γενικότερα, θέλοντας να δώσει εμπορικό τόνο στο δίσκο, χρησιμοποιεί τις διασκευές αυτές για να πετύχει στα airplays.

7.  Η αλήθεια γυμνή. Αγαπημένο επίσης, θα μπορούσα να το φανταστώ να το τραγουδάει η Georgia των Μπλε και μιλά για τη μία και αυτή αλήθεια που ανάλογα με το πως τη βλέπει ο καθένας μπορεί να είναι είτε άσχημη είτε όμορφη.

8.  Zanax ή Lexotanil. Στην αρχή μου φάνηκε παράξενο. Μουσικά κυρίως. Μετά όταν άκουσα και το στίχο και κατάλαβα ότι πρόκειται για μια ιστορία ουσιαστικά όπου ο ήρωας του τραγουδιού έχει γνωρίσει την ίδια την κατάθλιψη από τη μοναξιά του και τις διάφορες κακουχίες και στο τέλος πεθαίνει, παρατήρησα ότι όλη αυτή η πορεία εκτελίσσεται και μουσικά και είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το στίχο και ευφυέστατο ως δημιουργία. Δίδαγμα: εφόσον όλοι κάποτε θα πεθάνουμε, το θέμα δεν είναι να ζει κανείς ή να μη ζει αλλά να πεθάνει από τα ψυχολογικά του αδιέξοδα με zanax ή lexotanil? Ιδου η απορία!

9.  Μαύρο σε μαύρο. Το 2ο αγαπημένο μου του δίσκου. Πιάνο πιάνο πιάνο, βιολιά αλλά και κρουστά. Είναι απλά δυνατό! Ακούστε το κι αυτό σε ψηλή ένταση.

10.  Βλάκα. Μια metalίστικη διασκευή του Βλάκα («Δημόσιες Σχέσεις», 1988, Sony Music εδώ) με Rammstein επιρρόες, που δε θυμίζει σε τίποτε την πρώτη εκτέλεση αλλά αποτελεί ξεχωριστή στιγμή στο δίσκο, χωρίς να το βλάπτει, απεναντίας να του δίνει extra credit και ως προς την επιλογή του και ως προς την ιδέα της ανακατασκευής του κατ' αυτό τον τρόπο.

  

11.  Καλοκαιρινές διακοπές. Η μοναδική μου ένσταση στο δίσκο. Το πρωτότυπο («Σα Δίσκος παλιός», 1985, Sony Music εδώ) είναι σα να βγήκε φέτος, σα να βγαίνει κάθε χρόνο και παραμένει φρέσκο και ζωντανό. Δεν το επιλέγεις για διασκευή, πόσο μάλλον όταν την κάνεις λίγο παρωχημένη, σαν καλοκαιρινό remix από euro-djs των 90s.

Συμπέρασμα

Πρόκειται λοιπόν για ένα πάρα πολύ καλό υλικό από ένα συνθέτη που δε σταματά να παράγει και να δουλεύει τόσο επαγγελματικά στη μουσική του και σε μια περίοδο όπου τα νέα ελληνικά pop/rock bands ψάχνονται και δε βρίσκουν τίποτε και οι φτασμένοι 'Ελληνες ροκ δημιουργοί εμμένουν στους τρόπους που δούλευαν στο παρελθόν χωρίς να μπορούν να προτείνουν τίποτε νέο. ‘Εχουμε ένα δίσκο που δείχνει πρόοδο, συνέπεια, ταλέντο και διαχρονικότητα ταλέντου, αυθεντικότητα και θετική εξέλιξη.

Βαθμολογία
Δίνω ελεύθερα το 8,5άρι μου στο δίσκο, το αξίζει, τον προτείνω σε όλους αυτούς που θέλουν να ξεφύγουν από τη μαζική και τετριμμένη pop/rock που σερβίρεται με περίσσεια στο ελληνικό κοινό, να αφεθούν στις καλοπαιγμένες μελωδίες των τραγουδιών, να καταλάβουν τα 2-3 ξεχωριστά θέματα που θίγονται μέσα από τους στίχους του και τέλος να θυμηθούν πόσο ευφυής και ενεργός είναι ο Καρβέλας και σε αυτό τον αιώνα όσο εμείς οι απλοί θνητοί συνεχίζουμε να μιζεριάζουμε για την ανατρεπτική του έκφραση που υπήρχε πριν εμείς γεννηθούμε και καθώς φαίνεται θα συνεχίσει και όταν εμείς παύσουμε να ζούμε…

Lady GaGa "Born this way" Track by track review

Χτες διέρρευσε στο internet το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ της Lady GaGa "Born this way", ενώ σήμερα είναι διαθέσιμο επίσημα σε live streaming. Επίσημα κυκλοφορεί στις 23 Μαίου. Το άλμπουμ το άκουσα και σας μεταφέρω τη γνώμη μου track by track!

01. MARRY THE NIGHT: Χορευτικός δυναμίτης με αισθητική 90s που θυμίζει έντονα τις techno εποχές και ιδιαίτερα το "Rhythm of the night" των Corona. Εξαιρετικό ξεκίνημα που προδιαθέτει για τη συνέχεια. (10)



02. BORN THIS WAY: Δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις μιας κι έγινε επιτυχία παντού. Στην αρχή μου φάνηκε απλά ok, τώρα το λατρεύω, χωρίς όμως να αποτελεί το καλύτερό της τραγούδι. Το πρώτο επίσημο single του άλμπουμ με essence "Express yourself" κι επιθετικά vocals. (8)

03. GOVERNMENT HOOKER: Η οπερατική εισαγωγή με το όνομα της GaGa το καθιστά από τις πρώτες νότες μέχρι τις τελευταίες σε ένα από τα καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ. Tα ηλεκτρονικά στοιχεία με την γερμανική 90s house και techno δένουν σε ένα ευφυές pop σύνολο. (10)

04. JUDAS: Το δεύτερο επίσημο single. Δεν έγινε τόσο μεγάλη επιτυχία όσο περίμεναν όλοι. Θα του έβαζα 10 αν δεν ήθελε να μοιάσει απεγνωσμένα στο "Bad romance". Όπως και να'χει είναι ένα κλασικότατο κομμάτι GaGa, χορευτικό, αυθάδες και ωμό. (9)

05. AMERICANO: Ήχοι mariachi μπερδεύονται πανέξυπνα με το beat. Το τραγούδι θα λατρευτεί αθεράπευτα σε όλες τις ισπανόφωνες χώρες. Ομολογώ ότι το προτιμώ σε ballad version όπως το ερμήνευσε σε συναυλίες της, όμως αυτό δε θα το εμποδίσει να γίνει μεγάλη επιτυχία το καλοκαίρι! (8)

06. HAIR: Με όμορφη εισαγωγή και κουπλέ. Ύμνος στην ελευθερία "I've had enough, this is my prayer, That I'll die living just as free as my hair" που αρχικά δε μου έκανε μεγάλη εντύπωση, αλλά είναι μέχρι να ανακαλύψεις το free spirit που κρύβει. Ένα τραγούδι που άνετα θα το έλεγε η P!nk. (8)

07. SCHEIßE: (που σημαίνει "f**k" ή crap στα γερμανικά) Το ακούσαμε πρώτη φορά σε remix πριν πολλούς μήνες στην επίδειξη του Thierry Mugler στο Παρίσι. Η επιθετική γερμανική techno υπερισχύει και πάλι και το μετατρέπει σε club banger. (8)

08. BLOODY MARY: Ένα από τα πιο ιδιαίτερα τραγούδια του άλμπουμ με φωνητικά που τσακίζουν. Θυμίζει τα πρώτα τραγούδια των Army of Lovers. Ένα από τα διαμάντια του δίσκου που αξίζει να το ανακαλύψετε και να γίνει αγαπημένο. (10)

09. BAD KIDS: Εκτός του ότι είναι το χειρότερο τραγούδι του άλμπουμ, παίζει να είναι και το χειρότερο τραγούδι που έχει πει μέχρι στιγμής. Αδιάφορο, χαζό, χωρίς λόγο ύπαρξης. (4)

10. HIGHWAY UNICORN (ROAD TO LOVE): Όχι, δεν είναι το "Judas" ούτε το "Born this way", THIS is the ultimate epic του άλμπουμ! Ουρλιάζει να γίνει single και είναι το τραγούδι που σε πορώνει πιο πολύ από οποιοδήποτε τραγούδι στο άλμπουμ. (10)

11. HEAVY METAL LOVER: Δεν είναι το καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ αλλά έχει άποψη και δεν το λες με τίποτα κακό. Ούτε επικό είναι, ούτε εμπνευσμένο το λες, αλλά ένα cool pop τραγούδι που δεν ενοχλεί. (7)

12. ELECTRIC CHAPEL: Έντονη ροκ με στοιχεία ηλεκτρονικά και dreamy φωνητικά στο κουπλέ που θυμίζουν το κλασικό "Voyage voyage". Ένα από τα πιο αγαπημένα μου tracks στο άλμπουμ, το οποίο αποτελεί το δεύτερο κρυμμένο διαμαντάκι μετά το "Bloody Mary". Η ηλεκτρική κιθάρα σε συνδυασμό με το ρυθμό κάνουν το τραγούδι εκνευριστικά άψογο. (10)

13. YOU AND I: Παραγωγής του πρώην άντρα της Shania Twain, Robert "Mutt" Lunge, αποτελεί τη μεγαλύτερη αμερικανιά του άλμπουμ. Με ποπ/ροκ στοιχεία κι ένα essence country στα φωνητικά. Το προτιμώ με πιάνο όπως το ερμήνευε στις συναυλίες της. Αντικειμενικά σαν τραγούδι δεν έχει κάτι να πει και φινάλε που θυμίζει "What's up" των 4 Non Blondes. (6)

14. THE EDGE OF GLORY: Είναι by far το καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ. Με έντονη 80s αισθητική, ένα απλό, normal κομμάτι που σε ξεσηκώνει, με μια GaGa να τα δίνει όλα φωνητικά και να δείχνει πόσο μεγάλο ταλέντο είναι. Αποτελεί το τρίτο επίσημο single και ήδη εκτός από διθυραμβικές κριτικές σκίζει στα charts. (10)


ΓΕΝΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ: Ένας δίσκος αξιόλογος και αξιοπρόσεκτος, με 80s και early 90s sci-fi και goth αισθητική που είναι έκδηλη σχεδόν σε όλα τα κομμάτια, οπότε είναι πολύ λογικό να μην αρέσει σε όλους. Παρ'όλα αυτά η σφραγίδα της GaGa δε λείπει ούτε στιχουργικά, ούτε μουσικά, ενώ ερμηνευτικά είναι στα καλύτερά της. Μπορεί ο δίσκος αυτός να μην έχει τόσο τρανταχτά και extremely catchy τραγούδια όπως στα "Fame" και "Fame Monster", όμως δείχνει ότι η GaGa πάει ένα βήμα παραπέρα δοκιμάζοντας νέους ήχους, ή retro ήχους με μουσικές καινοτομίες, και δεν επαναπαύεται (με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως το "Judas" που είναι το δίδυμο αδερφάκι του "Bad romance"). Σίγουρα θα πέσουν πολλοί να την φάνε, αλλά at the end of the day, η μουσική μετράει, και μουσικά η GaGa ξεπερνάει σε επίπεδο πολλούς νέους ποπ καλλιτέχνες. Ένας ώριμος δίσκος που ακόμα και κάποιος που τη μισεί θα βρει τραγούδια να του αρέσουν, ακόμα και να πορωθεί. Το άλμπουμ ήδη έλαβε πολύ θετικό review από το αυστηρό NME, όπου το βαθμολόγησαν με 8 στα 10.